Jak się ogrzać zimową porą?

Jak się ogrzać zimową porą? czyli palniki na zużyty olej silnikowy go niewątpliwą zaletą jest brak potrzeby kupowania drewna i węgla na opał oraz wynoszenia popiołu przez całą zimę. W przypadku ogrzewania gazowego wystarczy włączyć piecyk, żeby ciepło zaczęło dociera

Dodane: 23-03-2019 08:55
Jak się ogrzać zimową porą?

Zalety posiadania ogrzewania gazowego

palniki na zużyty olej silnikowy
palniki na zużyty olej silnikowy

Montaż ogrzewania gazowego jest jednym ze sposobów na zapewnienie domowi wolnostojącemu dostępu do ogrzewania w okresie zimowym. Jego niewątpliwą zaletą jest brak potrzeby kupowania drewna i węgla na opał oraz wynoszenia popiołu przez całą zimę. W przypadku ogrzewania gazowego wystarczy włączyć piecyk, żeby ciepło zaczęło docierać do wszystkich grzejników. Jednak osobom posiadającym piecyki gazowe wciąż towarzyszą obawy przed powstaniem jakiejś nieszczelności w całej instalacji gazowej, która może doprowadzić do zaczadzenia mieszkańców domu, a nawet do wybuchu. Zapobiec takiej sytuacji może fachowe podłączenie piecyka gazowego oraz przeprowadzanie częstych przeglądów całej instalacji gazowej.


Wyposażenie domu w odpowiednie izolacje

Domy położone na tych obszarach, w których występuje zimny klimat muszą być ogrzewane przez całą zimę, a czasami nawet przez jesień i wiosnę. Dlatego koszty związane z takim ogrzewaniem mogą być bardzo wysokie. Podstawowym sposobem obniżenia tych kosztów wydaje się być wyposażenie domu w odpowiednie izolacje cieplne, a wówczas będzie on mógł być skutecznie ogrzewany. Poza tym w skutecznym ocieplaniu domu mogą pomóc żaluzje zewnętrzne, które zatrzymują w budynku wytworzone w nim ciepło i ochraniają go przez napływem zimnego powietrza z zewnątrz. W ochronie domu przed wyziębieniem pomaga także założenie izolacji dachu przy jednoczesnym montażu ogrzewania podłogowego. Ważne jest również, aby postarać się o założenie szczelnych i ocieplanych drzwi wejściowych.


Wymienniki kontaktowe

W regeneratorach płyny naprzemiennie przepływają tą samą drogą. Wymiana ciepła jest możliwa dzięki magazynowaniu ciepła w złożu porowatym, przez które przepływają płyny. Proces taki nie jest ciągły, ale składa się z fazy ciepłej (w której ciepło jest oddawane przez płyn ciepły) oraz fazy zimnej (w której ciepło jest oddawane do płyny zimnego). Ze względu na nieciągłość procesu oraz ograniczenia konstrukcyjne wymienniki te są rzadziej spotykane w przemyśle.

W złożach fluidyzacyjnych zachodzą procesy, które są kombinacją procesów zachodzących w rekuperatorach i regeneratorach23. Złoże takie składa się ze zbiornika wypełnionego cząsteczkami ciała stałego. Na dnie zbiornika znajduje się wlot gazu, który przepływa przez zbiornik i opuszcza go na górze. Po osiągnięciu odpowiedniej prędkości przepływu gaz zaczyna unosić cząsteczki ciała stałego do góry. Cząsteczki unoszą się w zbiorniku zachowując się jak ciecz. Zbiorniki mogą być dodatkowo wyposażone w wężownicę lub płaszcz chłodzący. Ruch ciepła w takich aparatach odbywa się od cząsteczek ciała stałego (jak w regeneratorach) do gazu, a następnie poprzez ściankę płaszcza lub wężownicy (jak w rekuperatorach). Złoża fluidyzacyjne stosuje się np. w procesie zgazowania węgla, wytwarzania węgla aktywnego, suszenia, prażenia rud, krakowania i syntezy benzyny23.

Wymienniki kontaktowe można podzielić na wymienniki:

układ cieczy niemieszających się, w którym dochodzi do kontaktu dwóch niemieszających się cieczy. Przykładem procesów wykorzystujących ten układ wymiany ciepła może być skraplanie związków organicznych lub oparów oleju1.
typu gaz-ciecz, w których ciepło wymieniane jest pomiędzy cieczą (najczęściej wodą) oraz gazem. Ten rodzaj wymienników stosuje się w procesach chłodzenia cieczy oraz nawilżania gazu. Najczęściej spotykanym przykładem są wieże chłodnicze, w których woda ścieka drobnymi kroplami ochładzając się kosztem powietrza znajdującego się w wieży1.
typu ciecz-para, których dochodzi do wymiany ciepła pomiędzy płynami a ich parą. Ten rodzaj wymienników często stosuje się do ogrzewania wody poprzez bezpośredni wtrysk pary (np. w odpowietrzaczach1) lub chłodzenia pary przez bezpośredni wtrysk wody.

W wymiennikach kontaktowych płyny wchodzą w bezpośredni kontakt między sobą. Pomimo dużych ograniczeń, takie rozwiązanie posiada też pewne zalety1 - pozwala na uzyskanie bardzo dużych współczynników przewodzenia ciepła, jest stosunkowo tanie, nie ma problemu wytrącania się osadu na powierzchni wymiany ciepła. W dodatku wymiana ciepła pomiędzy kilkoma strumieniami jest stosunkowo prosta do zrealizowania.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Wymiennik_ciep%C5%82a